Άρθρα

Η Τέχνη της θεραπευτικής σχέσης

Πώς ο τρόπος της αλληλεπίδρασης στη σχέση θεραπευτή- πελάτη επηρεάζει την αλλαγή;
Ο Carl Rogers λέει για τον θεραπευτή : «Να είσαι αυτό που είσαι στην πραγματικότητα ». Αυτή η ενότητα, η συνέπεια και η συμβατότητα του εξωτερικού με τον εσωτερικό εαυτό, αποτελεί προυπόθεση και ουσιώδη βάση της βέλτιστης επικοινωνίας, συνδέοντας την εμπειρία με την συνειδητότητα και την συνειδητότητα με την επικοινωνία.
Αυτό συμβαίνει όταν ο θεραπευτής είναι σε επαφή με όσα βιώνει την κάθε στιγμή μέσα στη σχέση του με τον άλλο, όταν είναι κάθε στιγμή σε κατάσταση αρμονικής συμφωνίας με τον εαυτό του. Γνωρίζοντας ότι πρέπει να δείχνει αυτό που πραγματικά είναι και να μην υιοθετεί ένα προσωπείο επαγγελματισμού ή μια στάση ψυχρής ή αυταρχικής απομάκρυνσης απ’ τον συνανθρωπό του.
«Σημαίνει να επιτρέπεις στον άλλον να ξέρει που βρίσκεσαι συναισθηματικά».
Οι άνθρωποι που διαθέτουν τα χαρακτηριστικά της εσωτερικής συνοχής, ενότητας, αυθεντικότητας μας επιτρέπουν να γνωρίζουμε «που βρίσκονται» και έτσι να αισθανόμαστε αβίαστα και με ευκολία εμπιστοσύνη και ασφάλεια στη σχέση μας μαζί τους. Αντίθετα τα άτομα που κρύβονται πίσω από προσωπεία, μας κάνουν να αναρωτιόμαστε συνέχεια για τα αληθινά τους συναισθήματα, έτσι γινόμαστε διστακτικοί, υιοθετούμε μια στάση άμυνας που δεν βοηθάει στο άνοιγμα στη σχέση.
H θεραπευτική σχέση βασίζεται σε τρείς βασικούς παράγοντες:
α) την εγκαθίδρυση της εμπιστοσύνης
β) την ανάπτυξη της οικειότητας, η οποία επιτρέπει στον θεραπευόμενο να είναι σε θέση να αποκαλύψει βαθύτερα επίπεδα της εμπειρίας του
γ)της εδραίωσης μιας αυξανόμενης αμοιβαιότητας ανάμεσα στον θεραπευτή και τον θεραπευόμενο.

Γενικότερα η θεραπευτική σχέση βοηθάει χάρη στην θετική στάση, συνεργασία, μη ερμηνευτική και μη κατευθυντική προσέγγιση που καθιστά ικανά τα άτομα να νιώσουν ελεύθερα και να εργαστούν πάνω στα θέματα που τα απασχολούν στο παρόν.

Είναι χαρακτηριστική η τάση του ανθρώπου να μπορεί, λεει ο Rogers, να γίνει «ο αρχιτέκτονας του εαυτού του» να αποκαταστήσει την πίστη του στη μοναδικότητα και ιδιαιτερότητα του, και να ζήσει με υπευθυνότητα τη ζωή του. Από την πρώιμη παιδική ηλικία υπάρχει μια έμφυτη τάση αυτοπραγμάτωσης και αντίληψης της καθαρής και βαθειάς ατομικής εμπειρίας, ως πραγματικότητας. Πράγματι, σε κάθε παιδί που μεγαλώνει είναι δυνατόν να αναπτυχθούν δύο είδη πειθαρχίας:
-η αυτοπειθαρχία, η οποία βασίζεται στην υπευθυνότητα
-η πειθαρχία που επιβάλλεται από τα μέλη του οικογενειακού περιβάλλοντος ,μέσω συναισθημάτων που το δένουν μαζί τους

Το περιβάλλον ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό για τη διαμόρφωση της αυτοαντίληψης και της αυτοεικόνας. Η διαστρέβλωση της εικόνας του εαυτού κάνει το άτομο σήμερα να μην μπορεί να εμπιστευτεί τα δεδομένα που του παρέχουν οι αισθήσεις του, και στη θέση της προσωπικής του αντίληψης, θα ανατρέχει συνεχώς στην κρίση των άλλων προκειμένου να προσδιορίσει την αξία της κάθε εμπειρίας.
Αντίθετα μια ανθρωποκεντρική, υπαρξιακή προσέγγιση διευκολύνει την κυριαρχία της εμπειρίας του οργανισμού, ενυσχύοντας στο άτομο τη λειτουργία ενός «εσωτερικού τόπου αξιολόγησης»,πoυ E. Gendlin (Focusing ,Διαδικασία εστίασης) λέει τη σωματική αίσθηση της εμπειρίας, «βιωμένη αίσθηση».

To Focusing (Διαδικασία Εστίασης) είναι μια βιωματική διαδικασία επικέντρωσης στο σώμα με στόχο την αποκωδικοποίηση των μηνυμάτων και πληροφοριών που αυτό φέρει αναφορικά με ένα θέμα, πρόβλημα ή μια κατάσταση που ζούμε.
Η βιωμένη αίσθηση, σωματικά ενέχει «αφθονία από καταστάσεις, προβλήματα ή αντιλήψεις ζωής». Είναι η «ολιστική ενεχόμενη σωματική αίσθηση μιας πολύπλοκης κατάστασης ή ενός θέματος».
Με το να παραμένει ο άνθρωπος στη βιωμένη αίσθηση του προβλήματος, της κατάστασης πάνω στην οποία εργάζεται που βιώνει στο «εδώ και τώρα» σε σχέση με μία κατάσταση, και να βρίσκει ένα σύμβολο που της ταιριάζει, η βιωμένη αίσθηση αναπτύσσει τα νοηματά της και αλλάζει.

Ο E. Gendlin, χρησιμοποίησε τον όρο για να περιγράψει μια πολύ ιδιαίτερη εσωτερική βιωματική διαδικασία , με την οποία προσεγγίζεται το «σώμα».

Ο όρος αυτός περιγράφει:
-την ολιστική, γενική, ασαφή, προλεκτική, αίσθηση
-αυτό το «κάτι» μέσα μας που έχει σχέση μ΄οποιδήποτε βίωμα μας,αλλά ακόμη δεν έχει αρθρωθεί
-το άρρητο, προσυνειδητό, το βιωμένο, αλλά όχι ρητά εκφρασμένο, που βρίσκεται σωματικά και μέσα από τη διαδικασία εστίασης, μπορεί να γίνει αντικείμενο περαιτέρω επεξεργασίας

H αληθινή ψυχοθεραπεία αρχίζει στο σημείο που ο πελάτης προχωράει πέρα απο τη διανόηση και παραμένει σε μια άμεση, παρούσα βιωματική διαδικασία των προβλημάτων του. Κυρίαρχο ρόλο παίζει το σώμα, που έχει καταγράψει εμπειρία, συναίσθημα και σκέψη, και είναι η απελευθέρωσή του που θα φέρει την ισορροπία στο άτομο ως όλον.
Τότε ο Προσωποκεντρικού & Focusing Βιωματικού Ψυχοθεραπευτής ανταποκρίνεται στον πελάτη του με αυτό που ονομάζει ο Geldin βιωματική ανταπόκριση (experient al response).Μέσα από την αυξανόμενη – από στιγμή σε στιγμή – ενσυναίσθηση ν’ ανταποκριθεί στο «όριο» της συνειδητότητας (edge of awareness) του πελάτου, σ’ αυτό το σιωπηλό τοπίο, πίσω από το «παγωμένο όλον».
Άλλη μια μεγάλη ανακάλυψη είναι ότι η διαδικασία της πραγματικής αλλαγής είναι ευχάριστη. Οι ανθρωποι βιώνουν τα επώδυνα συναισθήματά τους και τα επαναλαμβάνουν ξανά και ξανά χωρίς να γνωρίζουν πώς να χρησιμοποιούν την ίδια τη δύναμη του σώματός τους, που είναι από τη φύση της εστιασμένη στη ζωή.
Μέσω της διαδικασίας εστίασης γνωρίζουμε πώς το ανθρώπινο όν ,είναι κάτι παραπάνω από μια μέθοδο, μια ομάδα πεποιθήσεων, σκοπών ή ερευνητικών σχεδίων. Υπάρχει ένα σαφές πλαίσιο μόνο και μόνο για να διασφαλίσει το πιο σημαντικό : Να είμαστε απλά συνοδοί στη διαδικασία του άλλου επιτρέποντας και συντροφεύοντας, τους ανθρώπους σεβόμενοι τον τρόπο που βιώνουν και αντιμετωπίζουν ένα πρόβλημα ή μια κατάσταση.

Βιβλιογραφία:Διαδικασία εστίασης (focusing) Eugene T.Gendlin εκδόσεις Παρισιάνου Α.Ε.
Carl Rogers,AWayof being ,Boston
Carl Rogers On Becoming a person
Για ατομικές συνεδρίες κλείστε ραντεβού στα τηλ. 2103461674 6974078539

Ένα παιδί ζεί μέσα μας

Πολλές και ποικίλες μπορεί να είναι οι τραυματικές εμπειρίες της παιδικής ηλικίας. Συγκρούσεις ή ψυχρότητα στις οικογενειακές σχέσεις, βία ή σκληρή συμπεριφορά, εγκατάλειψη, απόρριψη, έλλειψη στοργής και αγάπης, ενοχές κ.λ.π. επηρεάζουν αρνητικά την ψυχική και σωματική υγεία του ατόμου, αναστέλλοντας την διαδικασία εξατομίκευσης και αυτονόμησης του.

Tο μικρό παιδί που κάποτε ήταν ο καθένας παύει να αναπτύσσεται και ενώ τα χρόνια περνούν και το άτομο μεγαλώνει, ένα βαθύ και πολύτιμο κομμάτι του εαυτού παραμένει ένα "παιδί" στην ηλικία που πληγώθηκε...Ένα "τραυματισμένο" και ανικανοποίητο παιδί, που αναζητά εναγωνίως ικανοποίηση των αναγκών του για αναγνώριση, υποστήριξη, αγάπη, με πολυμήχανους τρόπους και ασυνείδητους μηχανισμούς.

Είναι ένα παιδί που ανταποκρίθηκε με επιτυχία στις προσδοκίες των γονέων και έγινε το ιδεώδες παιδί με τίμημα την κατάπνιξη του πιο γνήσιου τμήματος του εαυτού του. Η ζωή του καθενός είναι γεμάτη ψευδαισθήσεις, ίσως επειδή η αλήθεια μας φαίνεται αβάσταχτη, ενώ είναι τόσο αναγκαία που μπορεί να εμφάνιστει με αρρώστιες, οι εθισμούς. Αν επιλέξουμε να αρκέστούμε στην διανοητική γνώση θα παραμείνουμε στη σφαίρα των παραισθήσεων και της εξαπάτησης του εαυτού.

Όλα τα παιδιά χρειάζονται για αναπτυχθούν ,να ζήσουν και ν αγαπήσουν, σεβασμό, άνευ όρων αποδοχή και προστασία απο τους ενήλικες .Όταν αυτές οι ζωτικές ανάγκες ματαιώνονται και οι ενήλικες λόγω των δικών τους ανικανοποίητων αναγκών κακομεταχειρίζονται, χειραγωγούν και εξαπατούν,χώρίς να επεμβαίνει κανένας για να τα προστατέψει δημιουργούνται εμπόδια στην ολοκλήρωση της προσωπικότητας. Σ αυτό το περιβάλλον απογορεύεται να εκφράσουν το θυμό τους, τη θλίψη και οπoιoδήποτε άλλο συναίσθημα. Έτσι αρχίζουν να τα καταστέλουν και ν’ απωθούν τις αναμνήσεις των τραυμάτων τους εξιδανικεύοντας αυτούς που ήταν ένοχοι για την κακοποίηση τους. Αν αυτά τα άτομα γίνουν γονείς συχνά στρέφουν τις εκδικητικές τους τάσεις ασυνείδητα εναντίων των δικών τους παιδίων.

Ο ενήλικας σήμερα, παραγκωνίζοντας και αρνούμενος το τραυματισμένο Εσωτερικό Παιδί, γίνεται ασυνείδητα δέσμιός του, δέσμιος σε μνήμες, αδυναμίες, διανοητικές στάσεις, σενάρια ζωής, συμπεριφοράς, πάθη και χαρακτηρολογικές δομές που εκπορεύονται από αυτό και που δημιουργούν εμπόδια στην ενήλικη ζωή.

Δεν μπορούμε να σβήσουμε της ζημίες που έγιναν στο παρελθόν, όμως μπορούμε να αναδιοργανώσουμε τη ζώη μας. Πώς; Όταν δούμε από πού προέρχονται οι φόβοι μας(που παλία ήταν πραγματικοί και που ίσως εχουν πάψει από καιρό να είναι)και εξετάσουμε ασυνείδητα συναισθήματα και ανάγκες.

Χρειάζεται λοιπόν να προσπαθήσουμε ακολουθόντας συγκεκριμένες διαδικασίες ,να ανακαλύψουμε τη δική μας αλήθεια, μια αλήθεια που μπορεί να προκαλέσει πόνο πριν μας φέρει μια καινούργια αίσθηση ελευθερίας και μια διέξοδο για τα ευχάριστα συναισθήματα ,μέσα από διάφορες δημιουργικές δραστηριότητες.
Η αυτοέκφραση μέσω της τέχνης του τραγουδιού της μουσικής, του γραψίματος της ζωγραφικής μπορεί να βοηθήσει ώστε να γίνει πιο ομαλά μέσα σε ένα περιβάλλον ασφάλειας η έκθεση της προσωπικής μας ιστορίας και η επικύρωση του πόνου του τραυματισμένου εσωτερικού παιδιού μας. Με στόχο την επανασύνδεση με πρωταρχικά συναισθήματα χαράς αυθορμητισμού και δημιουργικότητας.
 

ΡΕΙΚΙ
Ένας φωτεινός δρόμος προς την αυτογνωσία & τη θεραπεία.

Το ρεϊκι είναι μια ολιστική θεραπευτική μέθοδος που χρησιμοποιεί την συμπαντική ζώσα ενέργεια και τη διοχετεύει στο σώμα του ασθενούς με εντυπωσιακά ιαματικά αποτελέσματα όσον αφορά ένα μεγάλο εύρος ψυχικών, ψυχοσωματικών και σωματικών παθήσεων. ΄Οταν η συμπαντική ζωτική ενέργεια αρχίσει να ρέει μέσα μας, καθαρίζει ολα τα επίπεδα της ύπαρξης.
Η θεραπεία συνήθως γίνεται πάνω από τα ρούχα εφόσον η ενέργεια διαπερνά κάθετι υλικό. Το άτομο που δέχεται τη θεραπεία μπορεί να αισθανθεί θερμότητα ή ένα είδος πολύ ελαφρού παλμού, να διαπιστώσει ότι βγαίνουν στην επιφάνεια κρυμμένα συναισθήματα και να νιώσει βαθιά χαλάρωση και αναζωογόνηση.
Το ρέικι προσφέρεται με φροντίδα και αγάπη και μόνον έτσι μπορέι να βοηθήσει.
Πιο συγκεκριμένα το ρέικι προσφέρει:
• Λειτουργεί σε όλα τα επίπεδα: στο φυσικό, στο συναισθηματικό, στο νοητικό και στο πνευματικό.
• Καλλιεργεί τη θετική μας στάση απέναντι στη ζωή ενισχύοντας την αυτοπεποίθηση μας, έτσι ανακαλύπτουμε τη δύναμη μας, για αυτοθεραπεία.
• Ανοίγει τη διαίσθηση, εξυψώνει τη συνείδηση και μας φέρνει σε επαφή με την εσωτερική μας αλήθεια.
• Ανοίγει και καθαρίζει τα ενεργειακά κανάλια και τα ενεργειακά κέντρα και τα φορτίζει με καθαρή ζωτική ενέργεια.
• Επιφέρει ολική χαλάρωση και καθαρίζει το σώμα από τοξίνες, (έχει δική του ευφυία πηγαίνοντας μόνο του εκεί που το χρειάζομαστε).
• Βοηθάει να καθαρίσουμε τον εαυτό μας από εγωισμό, θυμό, ενοχές, φοβίες.
• Προσφέρει αποδοχή, ενότητα, σύμπονοια, κατανόηση και εξυψώνει τη συνείδηση ενώνοντας μας με το σύμπαν και τη γή.
Το ΡΕΙΚΙ είναι πολύ αποτελεσματικό σε μικροπροβλήματα γιατί μειώνει ή εξαφανίζει τον πόνο. Πονοκέφαλοι και ημικρανίες, πονόκοιλοι, προβλήματα στη μέση και στην πλάτη, κρυολογήματα και πολλές άλλες αρρώστιες, θεραπεύονται γρήγορα και εύκολα με μια συνεδρία. Σε μεγαλύτερα προβλήματα (σκλήρυνση κατά πλάκας, διαβήτη, καρκίνο κ.α) μειώνει τις παρενέργειες των φαρμάκων και απαλύνει τους πόνους, και έτσι ενισχύει όλα τα θετικά αποτελέσματα.